{"id":852,"date":"2014-01-07T20:57:28","date_gmt":"2014-01-07T20:57:28","guid":{"rendered":"http:\/\/osianrhysjones.com\/?p=852"},"modified":"2019-09-29T17:27:44","modified_gmt":"2019-09-29T16:27:44","slug":"hunanwasanaeth","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/osian.cymru\/en\/hunanwasanaeth\/","title":{"rendered":"Hunanwasanaeth"},"content":{"rendered":"

Ddoe ar Twitter ymddangosodd cyfres wych o negeseuon gan @madeley <\/a> sydd wedi ei gofnodi ar ffurf Storify gan @Nwdls o dan y teitl “On being a rude Welsh speaker”. Darlenwch y cyfan, maen nhw’n werth eu darllen.<\/p>\n

Mae’n ymddangos fod @madeley yn flin iawn. Ac mi rydan ni gyd, fel Cymry Cymraeg wedi cael y profiad mai ni ydi’r allanolion. Y ni sy’n gorfod plygu i wneud i eraill deimlo’n gyffyrddus. Y ni sydd bob tro’n euog o droi at Saesneg pan fo un allan o griw o ddeg yn methu’r Gymraeg. Mae hyn, yn anffodus, yn ein seici ni, y Cymry cl\u00ean.<\/p>\n

Dyma  wedyn gofio am gerdd a wnes i ddiwedd llynedd yn s\u00f4n am sut mae’r Gymraeg bron yn cael ei gosod fel maen melin am ein gyddfau. Os defnyddioch chi beiriant hunanwasanaeth trwy gyfrwng y Gymraeg erioed, byddwch yn gyfarwydd \u00e2’r cynnydd sydyn yn sain llais y peiriant wrth ddewis eich mamiaith, bron fel tae rhywun yn trio ein ‘owtio’; “ylwch hwn yn defnyddio’r Gymraeg, ylwch arno fo, yn mynd i fwyta ei digestives yn Gymraeg ar \u00f4l mynd adra, hahaha!”<\/p>\n

Dipyn o anghyfleustra i bobl eraill ydi’n hiaith yn \u00f4l pob tebyg. Ond eu problem nhw ydi hynny ynd\u00ea? Yng ngeiriau @madeley, “Claiming ‘rudeness’ when someone uses their own language is privileging the temporary comfort of an oppressive majority.”<\/p>\n